صدر الدّين شيرازى اقتباس نموده و افضل حكماى عهد گرديده به مصاهرت صدر الدّين نيز اختصاص جسته و خود نيز همشيره‌زادهء مولانا نوراى كاشى است كه با شاه‌عباس ثانى معاصر بوده است و جناب مولانا محسن در همهء كمالات و تمام علوم صورى و معنوى اكمل و افضل علماى متأخرين و متقدمين بوده تصانيف آن جناب بسيار است و دفاتر و رسالات نفيسه دارد از جمله تفسير صافى و اصفى و مفاتيح وافى و بهجة البيضاى وى معروف است و رسالهء اسرار الصلاة و كلمات مكنونهء او مشهور است و در علوم عقليه و نقليه نظير نداشته و به رياضات شاقه همت گماشته به مقامات عاليه رسيده ديوان اشعارى نيز دارند كه قريب به شش هفت هزار بيت است و به اشعار بلند و تحقيقات ارجمند مشحون است و در سنهء 1000 رحلت يافته و به جنات اعلى شتافته مزارش زيارتگاه ارباب صفاست و اين اشعار منسوب به آن جناب است : خوش آنكه مدعاى من از وى شود روا * ليكن به شرط آنكه بود مدعاى دوست * * * دردىكشان ز هم چو بپاشد وجود من * در گردن شما كه ز خاكم سبو كنيد من رباعياته قدس سره از آن ز صحبت ياران كشيده دامانم * كه صحبت دگرى مىكشد گريبانم من رباعياته در پس پردهء اسرار بسرمىبرديم * خفته بوديم و ز هىهاى تو بيدار شديم شربت لعل لبت بود شفاى دل ما * به عبث ما ز پى نسخهء عطار شديم * * * در عهد صبى كرده جهالت پستت * ايام شباب كرده غفلت مستت چون پير شدى رفت نشاط از دستت * كى صيد كند ماهى دولت شستت * * * اى آنكه گمان برى كه دارى همه چيز * اينك روى از جهان گذارى همه چيز